Traumaopvang

 

Doel en werkwijze Traumaopvang

 Traumaopvang wordt ingeschakeld in geval van een traumatische gebeurtenis. Een traumatische gebeurtenis kan gedefinieerd worden als: ‘de betrokkenheid bij of confrontatie met een ernstige bedreiging, lichamelijk en/of geestelijk, of een confrontatie met ingrijpende gebeurtenissen die voortkomen uit de rol als medewerker of als groepslid en van invloed zijn op het (persoonlijk) functioneren’.

Een calamiteit is een schokkende gebeurtenis met dramatische afloop. Het gaat om de opvang van de mensen/medewerkers die bij zo’n gebeurtenis aanwezig zijn geweest of daarbij betrokken zijn geweest. Onder calamiteit kan ook worden verstaan een plotselinge aanval van agressie met ernstige ontregeling vaneen proces. Dit is dan geen calamiteit in het termen van de kwaliteitswet art. 4a maar een calamiteit in het dagelijks spraakgebruik. In beide gevallen wordt opvang verleend.

De meest gebruikelijke procedure is dat een leidinggevende van de getroffen medewerker naar centraal meldpunt belt waarna deze wordt doorverwezen naar de dienstdoende traumaopvanger. Daarnaast moet het opvangteam ook via de beschreven weg direct door een betrokkene bereikt kunnen worden als deze medewerker iets meemaakt waarvan niemand op de hoogte is.

De opvang gebeurt in drie stappen.

  1. De eerste opvang door collega’s of directe familie als nog geen traumaopvanger aanwezigis
  2. De tweede opvang zo kort mogelijk na de opvang door mensen in directie omgeving  waarin het aanhoren van de indrukwekkende ervaring met de focus op op wat het slachtoffer wil vertellen over wat er is gebeurt..
  3. Een vervolg van de tweede opvang is vertellen hoe de gebeurtenis kan doorwerken in gedachten die terug komen. Iemand kan  beelden blijven zien of dromen, steeds terugdenken aan het gebeurde en aan andere situaties worden herinnerd. Dit zijn normale bijverschijnselen van wat er is gebeurt.
  4. Na enkele dagen volgt weer een gesprek waarin nog eens wordt gekeken naar het verhaal en hier wordt ook ruimte gegeven om te kijken wat het gebeurde voor invloed heeft op de emotie. Met een korte tussenpoze wordt een gesprek afgesproken om het slachtoffer te blijven volgen.
  5. De derde opvang is de opvang die nodig is als het slachtoffer niet het eigen vermogen heeft om op eigen kracht het trauma te verwerken.  Het doel is om een Post Traumatisch Stress Syndroom te voorkomen of een reeds ingezette PTSS deskundig te begeleiden. Verwijzing geschiedt via de eigen huisarts.

Mijn ervaring in de traumaopvang bestaat uit het uitvoeren van de rol van traumaopvanger en coördinator van een team traumaopvangers in een algemeen ziekenhuis. Ik heb daarnaast scholing en nascholing gevolgde bij Buijssens training en educatie.

Wilt u gebruik maken van mijn deskundigheid bij het opzetten van traumaopvang, neem gerust contact met mij op.

Comments are closed.